Over Waarde Het blog voor de financieel adviseur
Pensioen door Maurik de Groot

Boring is gooooood!

“Greed is good”, dat was het wereldberoemde adagium van Gordon Gekko in Wall Street. Een film uit 1987 die we allemaal minimaal één keer gezien moeten hebben. Het is ons allang duidelijk dat het niet vaak goed met je afloopt als je deze ‘levenswijze’ toepast. Toch zien we in de pensioenwereld nog steeds voorbeelden van vermogensbeheer waarbij scoren op rendement belangrijker is dan het in de gaten houden van de risico’s. Interessant zijn daarom ook de artikelen in de pers van de laatste weken, waaruit blijkt dat de meest defensieve fondsen in ‘Pensioenland’ het beste hebben gepresteerd voor de deelnemers: “Boring is good”.

“Slechts in 5% van de gevallen verslaat een actieve fondsmanager de benchmark”

Geen film
Tja, hierover zal geen film worden gemaakt. Echt spannend is het namelijk niet. Maar de saaie pensioenuitvoerder die het renterisico goed afdekt voor de deelnemers, heeft de laatste jaren beduidend beter gepresteerd dan de offensieve pensioenbeleggers.
Er was veel te winnen door juist te timen op de aandelenmarkten de laatste 5 jaar. Maar zoals we weten, lukt niet veel partijen dat. Slechts in 5% van de gevallen verslaat een actieve fondsmanager de benchmark. Dat we vanwege de onduidelijke kosten meestal niet in huisfondsen moeten investeren, is bij de meeste van ons ook wel bekend. Maar dat het managen van rente minimaal net zo belangrijk is als rendement, wordt langzamerhand ook steeds duidelijker. Het renterisico neutraliseren zodat de pensioenuitkering op pensioendatum (relatief) stabiel blijft, heeft de deelnemers de laatste jaren geen windeieren gelegd. Het inkooptarief gericht beleggen was dan uiteindelijk ook één van de hoofddoelen van de AFM. En dit pakt goed uit.

“Sterk vermogensbeheer wordt bepaald door een juiste balans tussen rendement, risico en het anticiperen op het effect van rentestijgingen en dalingen. “

Hoe doen verzekeraars dat?
Niet alleen in de Pensioenfondsenmarkt wordt het najagen van rendement soms belangrijker gevonden dan het anticiperen op het renterisico. Ook bij sommige verzekeraars en PPI’s zie je dat. Bij deze verzekeraars en PPI’s is het doel om qua rendementsverwachting hoog uit te komen in de diverse life cycle vergelijkingen. In hun eigen benchmarkonderzoeken komen ze er dan natuurlijk geweldig uit! In bepaalde vergelijkingen en rapporten worden het effect van een stijgende of dalende rente op het uiteindelijk aan te kopen pensioen onvoldoende in de conclusies meegenomen. Bijvoorbeeld door het ontbreken van het juiste obligatiefonds. Door het hoge aandelenpercentage scoor je qua verwacht rendement vanzelfsprekend fantastisch! Op papier. Sterk vermogensbeheer wordt bepaald door een juiste balans tussen rendement, risico en het anticiperen op het effect van rentestijgingen en dalingen.
Hoe beoordeelt u de combinatie van rendement, risico en rentebescherming bij de keuze voor een pensioenuitvoerder? 



4 gedachten over “Boring is gooooood!

  1. Paco Polonio Garcia

    Hallo Maurik,
    Je stelt in je betoog dat een hoog percentage aandelen vanzelfsprekend een hoge rendementsverwachting kan waarmaken op papier. Bedoel je hier met ‘op papier’ dat dit rendement uiteindelijk niet wordt doorgegeven aan de klant die zijn pensioen moet gaan aankopen? Omdat deze klant al een aantal jaren voordat hij met pensioen gaat zijn risico in zijn portefeuille wil gaan afbouwen, bijvoorbeeld richting obligaties en dus per definitie niet op die mooie verwachtingen tijdens de opbouwfase gaat uitkomen? Dat is universeel. Verder stel je dat sterk vermogensbeheer een balans moet zijn van rendement en risico en het anticiperen op renteschommelingen. Doel je hier bij dat laatste op het beleggen in rentederivaten door de fondsmanager? Lijkt me best wel riskant voor de pensioenklant?

    Reageren
    1. Maurik

      Beste Paco, Dank voor je reactie. Het rendement wordt wel doorgegeven aan de klant, maar het risico dat je neemt is te groot ten opzichte van het doel dat je hebt. Voor een gezonde pensioenambitie moet je minimaal 7% rendement halen (4% ML+2%indexatie+1% langleven) daarin moet je dus risico en rendement erg goed tegen elkaar afwegen. Door te veel in aandelen te zitten heb je (een grotere) kans dat je deze ambitie niet haalt. Bij een goede spreiding over diverse assets waarbij je in de laatste fase door obligaties het renterisico op pd laat “hedgen (beschermen)”

      Reageren
  2. Ron van Anholt

    Beste Maurik, ik neem aan dat je een antwoord had willen geven op de vraag ‘Hoe doen verzekeraars het neutraliseren van het renterisico voor de pensioenuitkering’ . Dat vind ik een erg interessante vraag. Jouw statement over beleggingsresultaten in de opbouwfase is een waarheid als een koe en kan ik als adviseur best goed uitleggen aan de klant, al zeg ik het zelf. Maar hoe doen verzekeraars het nu echt als het gaat over het renterisico op pensioendatum? Dat ‘geheimpje’ lees ik nog niet terug in je column. Ben benieuwd naar de oplossing!

    Reageren
    1. Maurik

      Beste Ron,
      Dank voor je reactie. Het (langlopende) obligatiefonds is een mechanisme om het renterisico te dekken. Deelnemers kunnen dus op PD tegen een lagere rente aankopen maar hebben in de Jaren voor PD een goed rendement gekregen. Dit heft elkaar dus gedeeltelijk op en is op dit moment onderbelicht. Natuurlijk kan er meer gebeuren. Op PD zelf hebben we nu natuurlijk de knip. En de politiek is bezig zich te bezinnen op meer oplossingen als de rente structureel laag blijft. Voorlopig zijn we gebonden aan deze wetgeving en zullen we moeten borgen om in de opbouwfase risico en rendement optimaal met elkaar in evenwicht te brengen. Wat op dit moment erg goed lukt met Prisma Pensioen.

      Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *